Ból i tatuaż

Japońscy tatuatorzy

 Na przełomie wieków tatuaż traktowany był jako dzieło sztuki, jednak w chwili, gdy przeszedł on w niższe sfery i powszechny stał się wśród grup przestępczych, więźniów czy prostytutek jego ranga zmalała.Ponowne traktowanie go jako dzieło sztuki miało miejsce w XVII w. Mistrozwie hori-mono (od horu- ryć, grawerować) to artyści, któzy uczestniczyli w szkoleniach, potrafili wykorzystywać każdy szczegół ludzkiego ciała do tatuażu. I tak na przykład sutek tworzył środek kwiatu, pękep był narządem kobiety wytatuowanej na brzuchu czy okiem smoka. Wzorowano się wówczas na XVIII wiecznych drukach zwanych chapbookami, będących odpowiednikiem dzisiejszych komiksów. Ich bohaterami były mitologiczne postacie, smoki, samuraje, bandyci, romatyczni bohaterowie, kurtyzany, gejsze z silnie zarysowanymi cechami chińskimi.